Sznaucer Miniaturka

Aby z pupila zrobić championa, wynajdujemy piszczące zabawki, aromatyczne smakołyki, organizujemy pomocników, „bo Pimpuś najpiękniej się pręży, gdy pan rzuca misia i krzyczy”. Z tak wytrenowanym psem udajemy się na wystawę i… za naszymi smakołykami biega pół stawki z ringu, piszczenie misia słychać na całym stadionie, a sędzia nie rozumie, że wydzierający się zza taśmy pan to tylko delikatna pomoc, a nie podwójny handling, grożący dyskwalifikacją... Wróć! My będziemy przestrzegać savoir- vivre"u.

Zachowanie w ringu
Ring to nie plac spacerowy. Niewskazane jest defilowanie po nim we wszystkich kierunkach. Organizatorom wystaw nie zawsze udaje się zapewnić komfortową ilość przestrzeni. A jeśli do tego nasz pies reprezentuje popularną rasę, zmieszczenie się ze współzawodnikami w ringu i równocześnie piękna prezentacja mogą być nie lada wyzwaniem. – Najważniejsze jest dobre ustawienie się w stosunku do konkurentów, trzymanie odpowiednich odstępów – mówi Marta, właścicielka labradorki. – Jeśli staniemy za blisko psa, który znajduje się przed nami, naszemu zabraknie miejsca na rozpęd przy prezentacji w kłusie, no wróżenie z kart i może się rozproszyć. Pozycja tuż przed nosem konkurenta stojącego za nami też nie jest dobra. Bywa, że obwąchuje on i dekoncentruje naszego czworonoga. W licznych stawkach zmorą jest też zasłanianie konkurenta w biegu. Ktoś zaczyna robić mniejsze koło i wychodzi po wewnętrznej między psa a sędziego. Inne karygodne zachowanie to zabieganie drogi konkurentom lub zwalnianie tuż przed nosem kolejnej pary.

Kamila Brodowska